In een bedrijf dat hoofdzakelijk DNA (oligo’s) aan ziekenhuizen en instituten verkoopt, besteedde een werknemer vroeger gemiddeld 30 minuten aan de verwerking van een order. Een bestelling van een zogenoemde string - een verzameling gegevens die volgens een bepaalde conventie zijn gerangschikt - moest namelijk handmatig worden verwerkt en gesorteerd op lengte van het DNA, gewicht, kleur, zuiverheid, enz. Deze gegevens werden vervolgens opgeslagen op een diskette en ingevoerd in een DNA-synthesizer die het DNA maakt. Daarna bekeek men alle waarden, waarvan weer een rapport werd opgemaakt dat tegelijk met de - handmatig aangemaakte - pakbon naar de klant werd gestuurd.

Kon dit proces niet sneller en eenvoudiger? Ja natuurlijk, zei Aquadis. En het hele proces (de ontvangst van de order, het sorteren en klaarzetten, de weergave van de waarden in een rapport, het opstellen van de pakbon, de facturering én de opslag van de historie en de gegevens van iedere klant) is toen geautomatiseerd.

Nu komen de bestellingen via internet binnen. Aan de hand van de gegevens op het webformulier wordt er automatisch gesorteerd op lengte, gewicht en andere relevante kenmerken en worden de gegevens klaargezet om door te sturen naar de DNA-synthesizer. Zodra de oligo’s gereed zijn worden de waarden bekeken en gepresenteerd in een - wederom volledig automatisch gegenereerd - rapport dat met de pakbon naar de klant kan worden verstuurd.

Al met al is het gehele proces gereduceerd tot enkele handelingen die niet meer dan een paar minuten kosten … Het gevolg? Het bedrijf kan tientallen orders méér verwerken, en bovendien zijn klanten beter te bedienen door hen meer, overzichtelijk weergegeven informatie te verschaffen.